We moeten meer bewegen, minder drinken en eten. Althans dat vindt onder meer de overheid, de gezondheidszorg en vele verzekeraars. Het is een burgerplicht geworden om veel te gaan bewegen. Of allerlei campagnes effectief zijn geweest weten we niet, maar er is een hoe dan ook een ware fitnesshausse ontstaan. Veel mensen zijn bezig overgewicht te bestrijden en werken aan hun conditie.
Overvloed
De opkomst van de fitnesscultuur is wel begrijpelijk: er is een overvloed aan eten en er zijn steeds meer kantoorbanen gekomen, waar mensen de gehele dag op een stoel doorbrengen in plaats van op een melkkruk in de stal. Bovendien is slank seksueel aantrekkelijker dan dik. Afgezien van een betere conditie en gezondheid speelt ijdelheid zeker een rol in deze cultuur.
Bewegen is gezond claimt de overheid. Daarom zijn er ook veel bedrijven die de fitnesscultuur binnen het bedrijf aanmoedigen met compleet ingerichte fitnessruimtes. Werknemers mogen onder werktijd aan hun conditie werken. De effecten op de gezondheid zijn overigens beperkt. Volgens kenners krijg je er ongeveer de tijd bij die je ook besteedt aan fitness.
Is fitness wel sport?
Veel vormen van fitness zijn zeker sport te noemen, hoewel meestal de competitie met een directe tegenstander. Misschien is dat ook wel zo gezond. Vooral hardlopen als vorm van fitnes is beslist sport te noemen. Maar mensen doen vooral aan fitness voor zichzelf en hun directe omgeving en niet om voor volk en vaderland een overwinning op te eisen.